u bevindt zich hier: home 
SAGB maagband ervaringen van patiënten ervaringen van Elsemiek
In deze sectie vindt u:
Verhalen van patiënten
Annemarie (32): "Door de maagband kan ik bijna alles eten, maar wel in mindere hoeveelheden. Ik voel me snel verzadigd en mijn maag is snel vol. Zwaar verteerbaar voedsel als rijst en roggebrood gaat lastiger. Maar licht verteerbaar voedsel als vis gaat heel makkelijk. En ik heb ook helemaal geen last van de band. Je voelt er niets van."
"Het afvallen gaat hartstikke goed"
De ervaringen van Elsemiek
“Ik begon met lijnen op mijn elfde jaar”
Mijn naam is Elsemiek en ik ben 31 jaar. Al zolang ik mij kan heugen ben ik aan het lijnen. Ik begon met lijnen toen ik 11 jaar was en heb sindsdien vele diëten geprobeerd zoals: 1000 kcal. Via lijnclubs en diëtiste, crashdiëten met shakes, uithongeren en injecties met zwangerschapshormonen. De meeste diëten gaven ook wel resultaat. Maar na verloop van tijd zaten er weer kilo's aan dan dat er af waren gegaan en dus werd ik zwaarder en zwaarder.
In 2002 ben ik bevallen van mijn zoontje. Tijdens de zwangerschap ben ik behoorlijk aangekomen en deze kilo's zijn er daarna niet afgegaan maar er kwam alleen nog maar meer bij.
Geboorte van zoontje
Door de komst van mijn zoontje ben ik gaan nadenken over een aantal dingen. Ik had nu een kind om voor te zorgen en dat wilde ik zien opgroeien en ik wilde niet voortijdig komen te overlijden door de gevolgen van overgewicht.
Ook merkte ik mijn beperkingen op zoals niet op in stoel passen en niet achter de kleine aan kunnen rennen als hij plotseling de straat op rende omdat mijn conditie dat niet toeliet. Maar ook dingen die voor de meeste moeders heel vanzelf sprekend zijn zoals samen van de glijbaan af of schommelen ging gewoon niet omdat ik niet op de schommel of glijbaan paste.
Dit wilde ik niet meer. Nadat ik van iemand in mijn omgeving hoorde van de mogelijkheid van een maagbandje ben ik het internet gaan afspeuren voor meer informatie en kwam ik terecht op de site van Corrie (www.maagverkleining.nl) waar ik veel verhalen heb gelezen van lotgenoten.
Het balletje ging rollen
Na de voor- en nadelen tegen elkaar te hebben afgewogen ben ik naar de huisarts gegaan voor een verwijsbriefje van de internist en is het balletje gaan rollen.
Eerst naar de internist, deze bevestigde dat ik leed aan morbide obesitas, mijn BMI was op dat moment ruim 47 en dat ik dus in aanmerking kwam voor een maagband of een maagverkleinende operatie. Om te kijken welke methode voor mij het beste was en of het geen bevlieging was stuurde hij mij door naar de psycholoog en diëtiste. Mijn voorkeur ging uit naar een maagband omdat dit van de maagchirurgie de ingreep met de minste risico's is. En omdat ik ook meer een volume-eter ben dan een zoetekauw is in samenspraak met de specialisten besloten dat een maagbandje voor mij het beste zou zijn en stuurde de internist mij door naar de chirurg die op 28 juli 2004 bij mij een Swedish Adjustable Gastric Band heeft geplaatst.
De operatie en daarna
De operatie is mij meegevallen. Het bandje is geplaatst via een laproscopische operatie (5 kleine sneetjes) en de volgende dag mocht ik alweer naar huis. De eerste dagen was ik wat beurs maar met twee weken was ik weer helemaal opgeknapt.
De eerste twee weken moest ik vloeibaar eten en daarna langzaam vaste voedsel proberen. Ondertussen kan ik alles weer eten maar dan ik kleinere porties. Om nog wat meer af te vallen let ik op vet en suikers en probeer de energie-inname te beperken.
Zes weken na de operatie hebben ze voor het eerst vloeistof in het bandje gespoten om hem af te stellen. Daarna ben ik nog twee keer teruggeweest om het bandje te laten vullen. Het vullen van het bandje gaat via een reservoir dat tijdens de operatie is geplaatst en is pijnloos en binnen een paar seconde gebeurd. Bij mij zit er nu 6cc in en binnenkort wil ik er nog 1cc in laten spuiten en ik denk dat hij dan voor mij op de ‘ideale’ hoeveelheid zit.
Het afvallen gaat hartstikke goed. Ondertussen ben ik 9 maanden verder en ben ik bijna 60 kg kwijt.
Een ‘nieuw’ leven
Mijn leven is sinds de plaatsing van het bandje heel erg veranderd in de positieve zin. Ik zit bijna op een gezond gewicht en daardoor zijn alle risico's om voortijdig aan de gevolgen van overgewicht te overlijden verdwenen.
Ik eet gezonder en beweeg meer. Ik sport niet maar neem vaker de fiets, de trap en wandel meer. Ook kan ik nu eindelijk alle dingen doen die ik wilde maar die ik door mijn extreme overgewicht niet kon. Samen met mijn zoontje fietsen, schommelen, van de glijbaan af enz.
Afvallen gaat niet vanzelf
Het klinkt als een succes story maar het is niet makkelijk om i.p.v. een VVV-eter (Veel, Vaak en Verkeerd) een MMM-eter te worden (Minder, Matig en Mager). Soms zie ik het even niet meer zitten en val ik terug in mijn oude patroon en dan ben ik bang om weer te zwaar te worden. Dit duurt gelukkig nooit lang maar in de afgelopen maanden heb ik gemerkt dat ook met een maagbandje nog steeds moet opletten met wat je eet. En dat afvallen niet vanzelf gaat. Het maagbandje is een goed hulpmiddel maar geen wondermiddel. Want ook met maagbandje kan je aankomen. Om ervoor te zorgen dat ik straks als ik op een gezond gewicht zit ik ook op dat gewicht blijf heb ik de hulp ingeroepen van een diëtiste om samen met haar een goede basis te krijgen. Daarnaast zal ik ervoor moeten zorgen dat ik genoeg blijf bewegen.
Een tijdje geleden zag ik op de tv een interview met een vrouw die een maagverkleinende operatie had ondergaan en die zei:" Pas als ik vijf jaar op gewicht weet te blijven, misschien kan ik dan zeggen ik red het wel." En daar wil ik me geheel bij aansluiten.